Co warto zobaczyć w Lizbonie w 3 dni? W tym przewodniku znajdziesz najważniejsze atrakcje turystyczne, nietypowe miejsca, plan zwiedzania na 3 dni (oraz propozycję na 4. dzień), najlepsze muzea i mapę z zaznaczonymi punktami z tekstu.

• Zobacz też listę polecanych restauracji: Gdzie zjeść w Lizbonie w 2025? [TOP Restauracje i lokalne dania]

1. Co warto zobaczyć w Lizbonie w 3 dni? Lista najlepszych atrakcji
   1. 1. Zamek św. Jerzego
   2. 2. Dzielnica Alfama
   3. 3. Katedra Sé
   4. 4. Plac Praça do Comércio
   5. 5. Winda Santa Justa
   6. 6. Tramwaj nr 28
   7. 7. Klasztor Hieronimitów
   8. 8.Wieża Belém
   9. 9. Pomnik Odkrywców
   10. 10. Oceanarium
   11. Najlepsze muzea w Lizbonie
   12. Nietypowe miejsca w Lizbonie
   13. Mapa najważniejszych atrakcji turystycznych Lizbony
   14. FAQ – Co warto wiedzieć o Lizbonie
   15. Plan zwiedzania Lizbony na 4 dni

Co warto zobaczyć w Lizbonie w 3 dni? Lista najlepszych atrakcji

1. Zamek św. Jerzego

Dominujący nad miastem zamek z czasów Maurów. Z murów rozciąga się panoramiczny widok na Alfamę i rzekę Tag.

Historia

Zamek św. Jerzego w Lizbonie ma długą historię sięgającą czasów rzymskich. Na wzgórzu pierwotnie stała rzymska fortyfikacja, którą rozbudowali Wizygoci, a później Maurowie w VIII wieku, czyniąc zamek główną twierdzą obronną miasta.

Zbudowany przez Maurów na początku XII wieku, zamek w 1147 roku zdobył król Alfons I Zdobywca, który przekształcił go w rezydencję królewską i symbol zwycięstwa. Nazwę św. Jerzego zyskał w XIII wieku. Po wielokrotnych remontach po trzęsieniach ziemi zamek stopniowo tracił znaczenie militarne, lecz zyskał popularność turystyczną.

Zwiedzanie

Zamek to przede wszystkim punkt widokowy na najwyższym wzgórzu Lizbony, skąd rozciąga się panorama miasta i rzeki Tag. Można spacerować po murach zamkowych i po malowniczym wzgórzu pełnym kameralnych kawiarni.

W zamku znajduje się muzeum z eksponatami z różnych epok oraz unikalna Camera Obscura, która pozwala obserwować miasto w czasie rzeczywistym. Ogrody zamkowe z pawimi stanowią miejsce odpoczynku.

Warto jednak pamiętać, że zamek to głównie ruiny i mury obronne, bez odrestaurowanych komnat. Kolejki do kas bywają długie, a na zwiedzanie warto zarezerwować pół dnia. Bilety kosztują około 10 euro, dzieci i mieszkańcy Lizbony mają darmowy wstęp.

Ciekawostki

• Zamek stoi na wzgórzu, które było strategicznym punktem obronnym od czasów rzymskich i mauretańskich.
  
• Nazwa św. Jerzego pochodzi od patrona rycerzy, znanego z legendy o walce ze smokiem.
  
• Martim Moniz, rycerz, który zginął podczas oblężenia w 1147 roku, jest upamiętniony przy jednej z bram zamku.
  
• Poza zabytkową architekturą, zamek oferuje wspaniałe widoki oraz wyjątkową atmosferę dzięki ogrodom i obecności pawiów.
  
• Tramwaj numer 28 to popularny środek transportu, którym łatwo dostać się do zamku przez klimatyczne uliczki Alfamy.

Podsumowanie

Zamek to przede wszystkim ruiny i punkt widokowy. Osobiście dobrze wspominam spacer po murach oraz podziwianie Lizbony z różnych perspektyw, zwłaszcza że trafiłem na moment, gdy nie było dużych kolejek. Jeśli jednak masz ograniczony czas lub chcesz zaoszczędzić pieniądze, możesz spokojnie pominąć tę atrakcję i zamiast tego poświęcić czas na zwiedzanie urokliwej dzielnicy Alfama.

2. Dzielnica Alfama

Najstarsza część miasta z wąskimi uliczkami, muzyką fado i niepowtarzalnym klimatem. To właśnie tu czuć prawdziwego ducha Lizbony.

Historia

Alfama jest najstarszą dzielnicą Lizbony, charakteryzującą się labiryntem wąskich, brukowanych uliczek oraz starych domów. Rozciąga się od ujścia rzeki Tejo, prowadząc w górę stromego wzgórza aż do Zamku św. Jerzego. W tej różnorodnej i historycznie ważnej części miasta znajdują się kluczowe zabytki, takie jak Katedra Se, zamek św. Jerzego, Panteon oraz Kościół św. Antoniego.

Historycznie Alfama leżała poza murami miejskimi i zamieszkiwana była przez mniej zamożnych mieszkańców, co przyczyniało się do jej negatywnego postrzegania jako dzielnicy ubóstwa. Obecnie dzielnica zachowuje swoje unikalne dziedzictwo, a jej charakter uległ znacznej transformacji, stając się jednym z najciekawszych i najbardziej klimatycznych miejsc Lizbony.

Zwiedzanie

Zwiedzanie Alfamy najlepiej odbywa się pieszo, pozwalając na swobodne odkrywanie jej wąskich uliczek i zakamarków. W dzielnicy znajdują się liczne placyki, kawiarnie, niezależne sklepiki oraz punkty widokowe z panoramą miasta.

Na ulicach Alfamy kursuje charakterystyczny tramwaj nr 28, który stanowi popularny środek transportu turystycznego. W ciągu dnia można również spotkać osoby oferujące lokalny likier wiśniowy – ginjinhe. Wieczorem Alfama jest znana z występów muzyki fado, które odbywają się w wielu restauracjach, zwłaszcza w okolicach Muzeum Fado.

Warto odwiedzić punkt widokowy Portas do Sol, a także targ Feira da Ladra, który odbywa się we wtorki i soboty. Alfama wymaga przygotowania na liczne schody i podejścia, dlatego zaleca się wygodne obuwie.

Ciekawostki

• Alfama jest symbolem tradycyjnej Lizbony, znaną z wąskich uliczek, suszącego się prania i widoków na rzekę Tejo.
  
• Tramwaj nr 28 przejeżdża przez najstarsze części dzielnicy, stanowiąc atrakcję turystyczną.
  
• Ginjinha, likier wiśniowy, to lokalny przysmak serwowany na ulicach.
  
• Festas de Lisboa, organizowane w czerwcu, to największe święto dzielnicy z muzyką i lokalnymi potrawami, m.in. grillowanymi sardynkami.
  
• Ze względu na ukształtowanie terenu, zwiedzanie wymaga dobrej kondycji fizycznej i wygodnego obuwia.
  
• Najlepiej zwiedzać Alfamę bez korzystania z nawigacji, aby poczuć atmosferę i odkrywać jej zakamarki.

Podsumowanie

Alfama to kluczowa dzielnica Lizbony, łącząca bogatą historię z żywą kulturą miejską. Oferuje wiele zabytków, piękne widoki oraz autentyczną atmosferę portugalskiego życia. To miejsce, które warto odwiedzić, aby poznać tradycję i charakter stolicy Portugalii.

3. Katedra Sé

XII-wieczna katedra łączy w sobie style romański, gotycki i barokowy. Znajduje się w sercu Alfamy.

Historia

Katedra Najświętszej Maryi Panny w Lizbonie, zwana Katedrą Se, powstała w 1147 roku po odbiciu miasta z rąk Maurów przez króla Afonso Henriquesa podczas II krucjaty krzyżowej. Zbudowana na miejscu największego meczetu, była pierwotnie romańska i w niej umieszczono relikwie św. Wincentego – patrona Lizbony. W kolejnych wiekach wnętrze zyskało gotycki charakter, a król Afonso IV założył tu królewski panteon.

Katedra przetrwała liczne trzęsienia ziemi, w tym to z 1755 roku, które zniszczyło główną kaplicę i panteon. Po odbudowie, jej obecny wygląd pochodzi z początku XX wieku.

Architektura

Katedra Se ma plan krzyża łacińskiego i składa się z trzech naw. Jej główna fasada, wzorowana na katedrze w Coimbrze, ma charakter obronny – wyróżniają ją dwie wieże zwieńczone flankami oraz masywne mury. Taka architektura jest typowa dla najstarszych kościołów Portugalii, łącząc funkcje sakralne i obronne.

Długość budowli wynosi około 90 metrów, szerokość 40 metrów, a wysokość w najwyższym punkcie sięga 12 metrów. Budynek łączy elementy romańskie i gotyckie, co czyni go ważnym świadectwem rozwoju architektury sakralnej w regionie.

Ciekawostki

• Katedra Se została zbudowana na miejscu największego meczetu, co symbolizuje przejście Lizbony z czasów muzułmańskich do chrześcijańskich.
  
• Relikwie św. Wincentego z Saragossy znajdują się tu od początków świątyni i są ważnym punktem kultu religijnego.
  
• Królewski panteon w katedrze jest miejscem pochówku króla Afonso IV i jego rodziny.
  
• Katedra przetrwała wiele trzęsień ziemi, w tym wielkie trzęsienie z 1755 roku, które zniszczyło znaczną część Lizbony.

Zwiedzanie

Wstęp do głównej części katedry jest bezpłatny i pozwala zobaczyć ołtarz oraz główną nawę. Aby zwiedzić krużganki gotyckie, katedralny skarbiec oraz chór, wymagany jest bilet wstępu.

Godziny otwarcia:

• Październik – marzec: 10:00–18:00
  
• Kwiecień – wrzesień: 09:30–19:00

Msze święte odbywają się w środy o 18:30 oraz w niedziele o 11:30.

Ceny biletów (stan na 2025 rok):

• Bilet normalny: 5,00 €
  
• Dzieci 7–12 lat: 3,00 €
  
• Dzieci do 6 lat: bezpłatnie

Posiadacze Lisboa Card otrzymują 20% zniżki na bilety.

Więcej informacji oraz aktualizacje godzin i wydarzeń można znaleźć na oficjalnej stronie katedry: www.sedelisboa.pt.

4. Plac Praça do Comércio

Monumentalny plac nad brzegiem rzeki, symbol odbudowy po trzęsieniu ziemi w 1755 roku. Z łuku Rua Augusta roztacza się wspaniały widok (wejście: 2,5 €).

Historia

Praça do Comércio, znany także jako Terreiro do Paço (Plac Pałacowy), to jeden z najbardziej rozpoznawalnych punktów Lizbony. Położony nad brzegiem rzeki Tag, przez wieki był reprezentacyjnym wejściem do miasta od strony morza. Przed katastrofalnym trzęsieniem ziemi w 1755 roku, w tym miejscu znajdował się Pałac Ribeira – rezydencja portugalskich monarchów, zbudowana przez króla Manuela I. Pałac oraz otaczające go zabudowania, w tym sądy, port i stocznia, tworzyły tętniące życiem centrum polityczne i gospodarcze Portugalii.

Katastrofa naturalna zniszczyła większość miasta, w tym także pałac. Po trzęsieniu ziemi przystąpiono do odbudowy Lizbony. Za projekt placu i nowej dzielnicy Baixa odpowiadał Marquês de Pombal, ówczesny premier, oraz architekt Eugénio dos Santos. Nowy plac miał symbolizować odrodzenie, siłę i porządek. Budowle wzniesione w jego obrębie zaprojektowano w stylu neoklasycystycznym, z dbałością o symetrię i funkcjonalność.

Ważnym wydarzeniem w historii placu było zamordowanie króla Carlosa I i jego syna w 1908 roku, co przyczyniło się do upadku monarchii w Portugalii i wprowadzenia republiki w 1910 roku.

Zwiedzanie

Plac otaczają żółte, XVIII-wieczne budynki z eleganckimi arkadami, które dziś mieszczą urzędy, restauracje i kawiarnie. W samym środku znajduje się konny pomnik króla Józefa I, odsłonięty w 1775 roku i zaprojektowany przez rzeźbiarza Joaquima Machado de Castro. Władca ukazany jest na koniu depczącym węże – symbol triumfu nad chaosem.

Jedną z najciekawszych atrakcji jest Łuk Triumfalny Rua Augusta (Arco da Rua Augusta) – monumentalna brama prowadząca do słynnego deptaku handlowego. Turyści mogą wejść na taras widokowy, z którego roztacza się panoramiczny widok na plac, rzekę Tag i okoliczne dzielnice Lizbony. Wejście kosztuje 2,5 euro, a dostępny jest także bilet łączony ze wstępem do Lisbon Story Center, oferującym interaktywną prezentację historii miasta.

Tuż obok placu znajduje się Cais das Colunas – nabrzeże z marmurowymi schodami prowadzącymi do wody, dawny punkt przybycia dostojników morskich. To także jedno z najpiękniejszych miejsc na zdjęcia – z widokiem na Tag, most 25 Kwietnia i dzielnicę Barreiro.

Ciekawostki

• Dawny Pałac Ribeira był jednym z najważniejszych ośrodków administracyjnych imperium kolonialnego Portugalii. Znajdował się tam m.in. Dom Indyjski, odpowiedzialny za handel z koloniami.
  
• Łuk Triumfalny został ukończony dopiero w 1873 roku, niemal sto lat po rozpoczęciu budowy. Zdobiony jest m.in. alegorią Glorii, posągami Vasco da Gamy, Markiza de Pombala, Nuno Álvaresa Pereiry i legendarnego Wiriatusa.
  
• Na cokole pomnika Józefa I znajduje się medalion z podobizną Markiza de Pombala oraz alegoria Królewskiej Hojności.
  
• Cais das Colunas było przez wieki uważane za symboliczny „portal do Lizbony” dla przybywających gości.
  
• Praça do Comércio to również miejsce, gdzie odbywają się dziś liczne wydarzenia publiczne, koncerty, festiwale i jarmarki świąteczne.

Podsumowanie

Praça do Comércio to reprezentacyjny plac Lizbony nad rzeką Tag, zbudowany po trzęsieniu ziemi w 1755 roku w miejscu dawnego Pałacu Ribeira. Otaczają go żółte XVIII-wieczne budynki z arkadami, dziś pełniące funkcje urzędowe i turystyczne. W centrum stoi pomnik króla Józefa I, symbol odbudowy miasta. Plac otwiera się na rzekę schodami Cais das Colunas – dawnym wejściem do miasta od strony morza. Warto wejść na łuk Rua Augusta (bilet 2,5 €) dla panoramy placu i okolicy. Idealne miejsce na poznanie historii i atmosfery Lizbony.

5. Winda Santa Justa

Zabytkowa, 25-metrowa winda z 1902 r., zbudowana przez ucznia Eiffla. Wjeżdża pionowo na punkt widokowy. Z biletem dobowym lub Lisbon Card – za darmo, bez biletu – 5,30 € (z punktem widokowym). Można też dojść pieszo na platformę z ulicy Travessa Dom Pedro de Menezes.

Historia

Winda Santa Justa (Elevador de Santa Justa), zaprojektowana przez Raoula Mesniera du Ponsarda – ucznia Gustawa Eiffla – połączyła w 1902 roku dzielnicę Baixa z placem Largo do Carmo, ułatwiając poruszanie się po stromych zboczach Lizbony. Początkowo mechanizm napędzany był parą, a od 1907 stał się elektryczny. W 2002 roku winda i towarzyszące jej funikulary zostały wpisane na listę pomników narodowych Portugalii.

Architektura

To 45-metrowa, pionowa konstrukcja z kutego żelaza, utrzymana w stylu neogotyckim, z dekoracyjnymi łukami i maswerkami, co przywodzi na myśl podobieństwo do Wieży Eiffla. Składa się z czterech kolumn podpierających dwie drewniane kabiny (każda mieści ok. 29 osób). Na szczycie znajduje się zadaszony łącznik z placem Carmo, prowadzący na punkt widokowy i ruiny klasztoru.

Ciekawostki

• To jedyna pionowa, konwencjonalna winda w Lizbonie – inne windy to kolejki linowe.
  
• Przy pierwszym dniu pracy, w 1902 r., sprzedano aż 3 000 biletów, choć kabiny przewoziły tylko 24 osoby jednocześnie.
  
• W 2005–2006 przeprowadzono gruntowny remont, po którym punkt widokowy został ponownie otwarty dla turystów.
  
• Z tarasu podziwia się panoramę dzielnicy Baixa, klasztoru Carmo, Zamku św. Jerzego i rzeki Tag.

Zwiedzanie

Winda kursuje codziennie, latem od około 7:00 do 23:00 i zimą do około 21:00. Pełny przejazd w dwie strony wraz z dostępem do tarasu widokowego kosztuje 6,10 € (stan na rok 2025), a samo wejście na taras to 1,50 €. Osoby z kartą Lisboa Card lub 24‑godzinnym biletem komunikacji miejskiej podróżują bezpłatnie lub ze znaczącą zniżką.

Ze względu na duże zainteresowanie, szczególnie latem, czas oczekiwania na przejazd może się wydłużać nawet do 2 godzin. Najlepiej odwiedzić windę wcześnie rano lub późnym popołudniem.

Warto wiedzieć, że na punkt widokowy można się dostać bez konieczności czekania w kolejce – przez boczne przejście na Largo do Carmo, obok ruin Klasztoru Karmelitów i restauracji Bellalisa (obecnie Casa Portuguesa Pastel de Bacalhau). Wystarczy skręcić z Rua do Carmo w Rua Garrett, potem w Calçada do Sacramento, a dalej podążać ścieżką obok klasztoru. Dach tarasu jest dostępny po przejściu mostkiem z wnętrza tego budynku; za sam dostęp na punkt widokowy płaci się tylko 1,50 €.

Poniżej zamieszczam krótki filmik, który szczegółowo pokazuje, jak się tam dostać za darmo.

Podsumowanie

Winda Santa Justa to zabytkowy symbol Lizbony, który od 1902 roku umożliwia wygodny przejazd z centrum miasta na wzgórze Carmo. Neogotycka konstrukcja wzorowana na Wieży Eiffla zapewnia spektakularne widoki za 6,10 € (lub darmowo z Lisboa Card). Choć kolejki mogą być długie, boczne wejście i wcześniejsza wizyta pozwalają je ominąć. Warto użyć windy nie tylko dla transportu, ale przede wszystkim dla pięknej panoramy Lizbony.

6. Tramwaj nr 28

Historyczna trasa przez dzielnice z azulejos. Kończy trasę przy cmentarzu Prazeres – warto odwiedzić! Po drodze m.in. Elevador da Bica i Largo do Calhariz.

Historia

Tramwaj 28E to jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli Lizbony i kultowy środek transportu miejskiego, który od lat przyciąga zarówno mieszkańców, jak i turystów. Choć współczesna numeracja linii pochodzi z XX wieku, sama trasa tramwaju prowadzi przez jedne z najstarszych dzielnic miasta, w których tramwaje kursowały już na początku XX wieku. Żółte wagoniki typu „remodelado” zostały przystosowane do stromych, wąskich uliczek Lizbony, zachowując przy tym swój zabytkowy wygląd.

Zwiedzanie

Podróż tramwajem 28E to doskonały sposób na zwiedzanie Lizbony bez konieczności planowania skomplikowanej trasy. Tramwaj przejeżdża przez wiele historycznych dzielnic i mijanych po drodze zabytków. Dla osób posiadających kartę Lisboa Card, przejazd jest darmowy i stanowi świetne uzupełnienie innych atrakcji dostępnych w ramach tej karty. Dla pozostałych podróżnych dostępne są różne opcje biletów: jednorazowe, 24-godzinne lub Zapping – wszystkie obsługiwane przez kartę Viva Viagem.

Wsiadanie do tramwaju odbywa się przez przednie drzwi, gdzie należy przyłożyć kartę do czytnika. W godzinach szczytu tramwaj może być zatłoczony, co niestety wiąże się z ryzykiem kieszonkowców – warto mieć to na uwadze.

Trasa

Tramwaj 28E kursuje między Campo Ourique (Prazeres) a Martim Moniz, pokonując trasę o długości około 7 kilometrów i zatrzymując się na ponad 30 przystankach. Wśród najciekawszych miejsc, które można zobaczyć po drodze, są:

• Estrela z imponującą bazyliką i parkiem.
  
• Calhariz (Bica) oraz Chiado – tętniące życiem dzielnice z kawiarniami i galeriami.
  
• Sé – katedra lizbońska, jeden z najstarszych zabytków miasta.
  
• Alfama – najstarsza dzielnica Lizbony, znana z muzyki fado i wąskich uliczek.
  
• Miradouro Sta. Luzia i Graça – punkty widokowe oferujące panoramę miasta.
  
• Martim Moniz – plac u podnóża zamku św. Jerzego, pełen restauracji i kulturowej różnorodności.
  

Tramwaj mija również ważne place, takie jak Praça Luís de Camões czy Largo das Portas do Sol. Cała podróż trwa około 45–60 minut (w zależności od ruchu) i pozwala zobaczyć niemal całą panoramę starego miasta.

Ciekawostki

• Pojazdy na linii 28E to zabytkowe tramwaje z początku XX wieku, wyposażone w nowoczesne układy hamowania, ale zachowujące drewniane wnętrza i klasyczny wygląd.
  
• Linia 28E bywa tak popularna, że lokalni mieszkańcy często wybierają inne środki transportu, by uniknąć zatłoczenia.
  
• W rzeczywistości nie musisz korzystać wyłącznie z tramwaju 28E – istnieją inne, tańsze i mniej zatłoczone alternatywy komunikacyjne.
  
• Istnieje opcja wsiadania do tramwaju na późniejszych przystankach, co pozwala ominąć największe kolejki przy przystanku początkowym. Należy jednak pamiętać, że wtedy tramwaj może już być zatłoczony.
  
• Wiele osób odradza przejażdżkę tramwajem 28 ze względu na tłok i duże skupiska turystów, jednak według wielu warto wybrać się na przejażdżkę poza sezonem turystycznym i w odpowiednich godzinach, np. rano lub późnym popołudniem.
  
• Jeśli zauważysz dużą kolejkę, lepiej rozważyć alternatywę – wziąć inny tramwaj lub zaczekać na mniej zatłoczony moment.
  
• Najlepszą opcją dla uniknięcia tłoku jest wzięcie tramwaju w drugą stronę, czyli rozpoczęcie jazdy od przystanku końcowego Campo Ourique (Prazeres). Wtedy tramwaj zwykle jest mniej zatłoczony, a trasa jest dokładnie taka sama.
  
• Na trasie tramwaju znajduje się Cemitério dos Prazeres (Cmentarz Przyjemności) – zabytkowy cmentarz, który warto odwiedzić na początku trasy w Campo Ourique.

Podsumowanie

Tramwaj 28E to historyczna i malownicza linia tramwajowa, która pozwala na wygodne i ciekawe zwiedzanie najważniejszych dzielnic Lizbony, takich jak Alfama, Estrela czy Bairro Alto.

Choć trasa jest niezwykle popularna wśród turystów, warto rozważyć przejazd poza sezonem lub wcześnie rano, by uniknąć tłoku. Posiadacze karty Lisboa Card mogą korzystać z tramwaju za darmo, a dla pozostałych dostępne są bilety jednorazowe oraz 24-godzinne na karcie Viva Viagem.

Alternatywą dla zatłoczonego tramwaju 28E są inne linie lub rozpoczęcie przejazdu od przystanku końcowego, co pozwala cieszyć się podróżą w bardziej komfortowych warunkach. Przejażdżka tramwajem 28E to unikalne doświadczenie, które pozwala poznać Lizbonę z zupełnie innej perspektywy.

7. Klasztor Hieronimitów

Arcydzieła stylu manuelińskiego w dzielnicy Belém – oba obiekty wpisane na listę UNESCO. Klasztor skrywa grobowiec Vasco da Gamy.

Historia

Klasztor powstał na miejscu dawnej kaplicy, w której żeglarze przed wyprawami modlili się o bezpieczny powrót. Budowę zainicjował król Manuel I w 1501 roku jako wyraz dziękczynienia za odkrycie morskiej drogi do Indii przez Vasco da Gamę. Finansowanie zapewniał specjalny podatek od importowanych przypraw, co czyniło inwestycję niezwykle kosztowną i prestiżową. Kompleks przetrwał nawet trzęsienie ziemi z 1755 roku, które zniszczyło dużą część Lizbony. W 1983 roku klasztor został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Architektura

Klasztor to doskonały przykład stylu manuelińskiego – unikalnej mieszanki gotyku, renesansu i motywów marynistycznych. Charakterystyczne są bogato zdobione krużganki, pełne rzeźb przypominających liny, wodorosty i zwierzęta morskie, które symbolizują portugalską tradycję żeglugową. Wnętrza, w tym kościół Najświętszej Marii Panny w Belem, zdobią płaskorzeźby, witraże oraz kolorowe azulejos, czyli charakterystyczne kafelki ceramiczne. W kościele znajdują się grobowce Vasco da Gamy oraz króla Manuela I.

Ciekawostki

• Klasztor powstał w miejscu dawnej pustelni Restelo, gdzie żeglarze zbierali się na modlitwę przed wyprawą.
  
• Budowa trwała ponad sto lat, a styl manueliński zawdzięcza swoją nazwę królowi Manuelowi I.
  
• W czasie trzęsienia ziemi w 1755 roku klasztor nie ucierpiał, mimo że wiele innych budynków w Lizbonie zostało zniszczonych.
  
• Grób poety Luisa de Camõesa w kościele jest symboliczny – zmarł w biedzie i został pochowany w zbiorowej mogile.
  
• W pobliżu znajduje się wieża Torre de Belem oraz Pomnik Odkrywców – kolejne ważne atrakcje historyczne.
  

Zwiedzanie

Klasztor jest jedną z głównych atrakcji turystycznych Lizbony, odwiedzaną rocznie przez ponad 800 tysięcy osób. Największą atrakcją są krużganki, które można zwiedzać na dwóch kondygnacjach, podziwiając misternie rzeźbione detale. Do kościoła Najświętszej Marii Panny w Belem wstęp jest zazwyczaj bezpłatny i nie wymaga długiego oczekiwania. Warto wcześniej kupić bilety online, zwłaszcza w sezonie, aby uniknąć kolejek. Posiadacze Lisboa Card mają darmowy wstęp. Po wizycie można zwiedzić pobliską wieżę Torre de Belem i Pomnik Odkrywców.

Godziny otwarcia:

• Od maja do września: 10:00–18:30 (ostatnie wejście o 18:00)
  
• Od października do kwietnia: 10:00–17:30 (ostatnie wejście o 17:00)
  
• Zamknięte w poniedziałki, 1 stycznia, Niedzielę Wielkanocną, 1 maja i 25 grudnia
  

Ceny biletów (2025):

• Dorośli: 10 €
  
• Ulgowe (studenci, seniorzy): 5 €
  
• Dzieci do 12. roku życia: bezpłatnie
  
• Pierwsza niedziela miesiąca: wstęp wolny dla wszystkich
  
• Posiadacze Lisboa Card: bezpłatny wstęp
  

Zakup biletów:
Bilety można nabyć na miejscu lub online, co jest szczególnie polecane w sezonie letnim ze względu na duże zainteresowanie.

Podsumowanie

Klasztor Hieronimitów w Lizbonie to imponujący zabytek związany z epoką wielkich odkryć geograficznych, finansowany dzięki bogactwom z handlu przyprawami. Jego wyjątkowa architektura w stylu manuelińskim zachwyca detalami na krużgankach i w kościele. Kompleks przetrwał nawet niszczące trzęsienie ziemi z 1755 roku, co podkreśla jego trwałość i znaczenie historyczne. Dziś klasztor jest obowiązkowym punktem zwiedzania w Lizbonie, oferującym zarówno piękno, jak i fascynującą historię Portugalii.

8.Wieża Belém

Historia

Wieża Belem (Torre de Belém) została wzniesiona w latach 1514–1520 z inicjatywy króla Manuela I, jako część systemu obronnego ujścia rzeki Tag w Lizbonie. Jej strategiczne położenie miało chronić miasto przed atakami od strony morza i kontrolować ruch statków wpływających do portu. W czasie wielkich odkryć geograficznych była punktem, z którego żeglarze wypływali w świat, m.in. Vasco da Gama. Z biegiem lat wieża zmieniała swoje funkcje – służyła jako więzienie (m.in. przetrzymywano tu generała Józefa Bema), latarnia morska, a dziś jest zabytkiem o międzynarodowym znaczeniu. W 1983 roku wpisano ją na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Architektura

Wieża Belem to unikalny przykład stylu manuelińskiego – architektonicznego nurtu łączącego elementy gotyku i renesansu, charakterystycznego dla Portugalii początku XVI wieku. Konstrukcja składa się z dwóch głównych części: wysokiej na 35 metrów wieży oraz sześciokątnego bastionu, mieszczącego 17 stanowisk dla armat. Dolne kondygnacje wieży znajdują się częściowo pod wodą, co zwiększało jej walory obronne. Na wyższych poziomach znajdują się bogato zdobione balkony z kolumnami, z których rozciąga się malowniczy widok na Ocean Atlantycki.

Zwiedzanie

Torre de Belém to jedna z najchętniej odwiedzanych atrakcji Lizbony. Najlepszym czasem na zwiedzanie jest poranek lub wczesne popołudnie – wtedy można uniknąć tłumów i w spokoju podziwiać okolicę. Zalecany jest zakup biletów online, by skrócić czas oczekiwania w kolejkach.

Warto jednak wiedzieć, że do wieży bardzo często ustawiają się długie kolejki, szczególnie w sezonie turystycznym. Z tego względu osobiście polecam podziwiać ją z zewnątrz – prezentuje się wtedy równie imponująco. Jeśli jednak komuś szczególnie zależy na zwiedzeniu wnętrza, warto przyjść wcześnie rano i najpierw odwiedzić wieżę, zanim większość turystów ruszy do pobliskiego Klasztoru Hieronimitów. Do klasztoru kolejka zwykle przesuwa się znacznie szybciej, więc taki plan pozwala maksymalnie wykorzystać czas i uniknąć stania w upale.

W okolicy warto również zobaczyć inne zabytki, takie jak Pomnik Odkrywców czy Muzeum Marynarki.

Ciekawostki

• Wieża Belem była kiedyś „militarną bramą” do Lizbony.
  
• Przebywał tu w XIX wieku polski generał Józef Bem jako więzień polityczny.
  
• Wieża mogła pomieścić aż 17 dział w swoim bastionie.
  
• Styl manueliński, w którym ją zbudowano, występuje wyłącznie w Portugalii – Torre de Belém to jego najpełniejszy przykład.
  
• Jej dolne poziomy często są zalewane przez wodę podczas przypływu.

Podsumowanie

Wieża Belem to nie tylko arcydzieło architektury, ale także ważny świadek historii Portugalii. Powstała jako obiekt obronny w czasach ekspansji morskiej i przez wieki pełniła różnorodne funkcje – od fortecy, przez więzienie, po atrakcję turystyczną. Jej unikalny manueliński styl czyni ją wyjątkowym zabytkiem na skalę światową. Dziś Torre de Belém przyciąga turystów z całego świata, oferując zarówno piękne widoki, jak i głębokie historyczne znaczenie. To miejsce, które warto odwiedzić, by lepiej zrozumieć dziedzictwo Portugalii i ducha epoki wielkich odkryć.

9. Pomnik Odkrywców

Historia

Pierwszy Pomnik Odkrywców powstał w 1940 roku na potrzeby Wielkiej Wystawy Świata Portugalskiego, zorganizowanej przez reżim António Salazara z okazji 800-lecia powstania państwa. Była to konstrukcja tymczasowa, która wkrótce została rozebrana. Pomysł jednak zyskał popularność i powrócił 20 lat później – tym razem jako stały obiekt.

Obecna forma pomnika została odsłonięta w sierpniu 1960 roku, w pięćsetną rocznicę śmierci Henryka Żeglarza – jednego z najważniejszych inicjatorów portugalskich wypraw morskich. Autorem projektu był architekt José Ângelo Cottinelli Telmo, a za rzeźby odpowiadał Leopoldo de Almeida. Monument wykonano z betonu, wapienia i kamienia.

Co przedstawia Pomnik?

Pomnik ma kształt karaweli, żaglowca, który zrewolucjonizował żeglugę morską. Na jego dziobie stoi Henryk Żeglarz, trzymający w rękach model statku i mapę świata. Za nim, po obu stronach pomnika, znajduje się łącznie 33 postaci związane z epoką wielkich odkryć: żeglarze, naukowcy, misjonarze, królowie i poeci.

Wśród nich są m.in.:

• Vasco da Gama – odkrywca morskiej drogi do Indii,
  
• Ferdynand Magellan – organizator pierwszej podróży dookoła świata,
  
• Bartolomeu Dias – pierwszy Europejczyk, który opłynął Przylądek Dobrej Nadziei,
  
• Luís de Camões – najważniejszy portugalski poeta,
  
• Filipa de Lencastre – angielska księżniczka i jedyna kobieta przedstawiona na pomniku,
  
• Afonso V – król Portugalii, wspierający wyprawy morskie.

Zwiedzanie

Zwiedzanie Pomnika Odkrywców jest możliwe codziennie w godzinach od 10:00 do 18:30 (w sezonie zimowym do 17:30). Sam monument można podziwiać z zewnątrz bezpłatnie, jednak wejście na jego szczyt oraz do części wystawienniczej wiąże się z opłatą.

Ceny biletów (2025):

• Bilet normalny: 10,00 €
  
• Bilet ulgowy (13–25 lat): 5,00 €
  
• Seniorzy (+65 lat): 8,50 €

Wewnątrz znajduje się wystawa oraz film prezentujący portugalskie odkrycia geograficzne, a największą atrakcją jest taras widokowy. Z jego szczytu można podziwiać panoramę Lizbony, rzekę Tag, Most 25 Kwietnia oraz znajdującą się u stóp pomnika mozaikę z różą wiatrów.

Ciekawostki

• Róża wiatrów u stóp pomnika to mozaika o średnicy 50 metrów, przedstawiająca mapę świata i trasy portugalskich wypraw. Była darem Republiki Południowej Afryki w 1960 roku.
  
• Henryk Żeglarz, choć uznawany za ojca portugalskich wypraw, nigdy sam nie żeglował – jego przydomek nadano mu wiele lat po śmierci.
  
• Pomnik został zaprojektowany w taki sposób, aby wyglądał jak statek gotowy do opuszczenia portu – symbolicznie nawiązuje do ducha odkrywców i ich wypraw ku nieznanemu.
  
• W odległości kilkuset metrów od pomnika znajduje się słynna cukiernia Pastéis de Belém, serwująca najsłynniejsze portugalskie ciasteczka.

Podsumowanie

Pomnik Odkrywców w Lizbonie to monumentalne dzieło upamiętniające portugalską erę wielkich odkryć geograficznych. Wzniesiony w 1960 roku, przedstawia 33 postacie związane z historią portugalskiego żeglarstwa, z Henrykiem Żeglarzem na czele. Monument ma formę karaweli, a jego wnętrze kryje wystawy oraz taras widokowy z panoramą Belém i rzeki Tag. U stóp pomnika leży efektowna mozaika z mapą świata, będąca prezentem od RPA. To obowiązkowy punkt zwiedzania Lizbony dla wszystkich miłośników historii, morza i kultury Portugalii.

Pierwszy upamiętnia złoty wiek odkryć geograficznych Portugalii, drugi – ogromny posąg Chrystusa z widokiem na most 25. Kwietnia.

10. Oceanarium

Informacje ogólne

Oceanarium w Lizbonie (Oceanário de Lisboa) to jedno z największych oceanariów w Europie i jedno z najważniejszych miejsc turystycznych Portugalii. Zlokalizowane w nowoczesnej dzielnicy Parque das Nações, tuż nad brzegiem rzeki Tag, zostało otwarte z okazji wystawy Expo 1998. Budynek zaprojektowany przez Petera Chermayeffa imponuje nowoczesną architekturą i przemyślaną ekspozycją, która ukazuje ekosystemy czterech oceanów świata – Atlantyckiego, Spokojnego, Indyjskiego i Arktycznego.

Oceanarium mieści ponad 25 000 morskich stworzeń z około 450 gatunków. Główną atrakcją jest centralny zbiornik o pojemności 5 milionów litrów słonej wody, którego panoramiczne szyby pozwalają obserwować życie morskie z różnych perspektyw.

Zwiedzanie

Zwiedzanie rozpoczyna się od ekspozycji roślinnych akwariów, po których następuje przejście przez część zewnętrzną i ewentualna wystawa czasowa (w zależności od wybranego biletu). Następnie wchodzimy do głównego budynku, gdzie dominuje ogromny centralny zbiornik otoczony mniejszymi akwariami.

Podczas spaceru wokół głównego akwarium można podziwiać rekiny, samogłowy (mola mola), tuńczyki, dorsze, żabnice, płaszczki oraz liczne gatunki ryb rafowych i węgorzokształtnych. Oceanarium posiada również specjalne przestrzenie dla pingwinów magellańskich oraz wydr morskich. Wnętrze zaprojektowano tak, by umożliwiać odpoczynek i spokojną obserwację zwierząt – przed wielkimi szybami znajdują się siedziska i otwarte przestrzenie.

Ciekawostki

• Oceanarium w Lizbonie to największe oceanarium w Europie pod względem objętości głównego zbiornika.
  
• Zostało zaprojektowane przez tego samego architekta, który odpowiada za oceanarium w Osace – największe na świecie.
  
• Grubość szyb akwarium wynosi aż 27 centymetrów, co zapewnia bezpieczeństwo i doskonałą widoczność.
  
• Bilet wstępu w 2025 roku kosztuje:
  
  • dzieci 3–12 lat: 15 €,
    
  • dorośli (13–64 lat): 25 €,
    
  • seniorzy 65+: 17 €,
    
  • dzieci do 2. roku życia – bezpłatnie.
    
• Można także kupić bilety łączone (np. z kolejką linową Telecabine lub rejsem na oglądanie delfinów).

Podsumowanie

Oceanarium znajduje się w nowoczesnej dzielnicy Parque das Nações i dysponuje głównym zbiornikiem o pojemności aż 5 milionów litrów wody. Na zwiedzających czeka ponad 25 000 zwierząt, w tym rekiny, samogłowy, pingwiny i wydry morskie. Osobiście bardzo polecam – rzadko kiedy nadarza się okazja, by zobaczyć z bliska sporego rekina, a do tego to miła odskocznia od intensywnego zwiedzania zabytków.

Najlepsze muzea w Lizbonie

1.Muzeum Azulejos (Museu Nacional do Azulejo) – portugalskie kafelki

Muzeum mieści się w dawnym klasztorze Madre de Deus z 1509 roku. Przedstawia historię azulejos od XV wieku do dziś. Główną atrakcją jest panoramiczny panel ukazujący Lizbonę sprzed trzęsienia ziemi z 1755 roku. Wnętrza klasztoru zachwycają barokowym wystrojem. Odbywają się tu także warsztaty ceramiczne.
Godziny otwarcia: wt–niedz 10:00–18:00. Poniedziałki nieczynne.

2. Muzeum Powozów (Museu Nacional dos Coches) – karety królewskie

Zawiera największą kolekcję powozów na świecie – ponad 60 pojazdów z XVI–XIX wieku. Wśród nich karety królewskie, procesyjne i reprezentacyjne z Portugalii i innych krajów Europy. Muzeum działa od 1905 roku, ekspozycja podzielona jest między dawną stajnię królewską i nowy gmach z 2015 roku.
Godziny otwarcia: wt–niedz 10:00–18:00.

3. Muzeum MAC/CCB – sztuka nowoczesna w Belém

Zlokalizowane w nowoczesnym kompleksie CCB, muzeum prezentuje sztukę XX i XXI wieku – m.in. dzieła Warhola, Paula Kleego, Picassa, Dalíego czy Miró. Ekspozycja pochodzi głównie z kolekcji Berardo, jednego z największych portugalskich kolekcjonerów. Sam CCB to także centrum wydarzeń kulturalnych – koncertów, spektakli i wystaw.
Godziny otwarcia: codziennie 10:00–19:00 (ostatnie wejście 18:30).

4. Muzeum Trzęsienia Ziemi – interaktywna podróż w czasie

Nowoczesne, multimedialne muzeum poświęcone katastrofalnemu trzęsieniu ziemi z 1755 roku. Zwiedzanie odbywa się w formie seansu z symulacjami wstrząsów, animacjami i projekcjami 3D. Muzeum pokazuje, jak zmieniło się miasto i myślenie o urbanistyce i nauce.
Godziny otwarcia: codziennie 10:00–18:00. Zwiedzanie trwa ok. 1,5 godziny i odbywa się o określonych godzinach.

5. Muzeum Bordalo Pinheiro – ceramika i ilustracje

Muzeum poświęcone Rafaelowi Bordalo Pinheiro, artyście znanemu z satyrycznych rysunków i charakterystycznej ceramiki. W kolekcji znajdują się rzeźby, kafle, rysunki, plakaty i oryginalne postacie jak Zé Povinho – symbol ludu portugalskiego.
Godziny otwarcia: wt–niedz 10:00–18:00.

6. Muzeum B-MAD – Art Deco i degustacja win

Niewielkie, prywatne muzeum z wyjątkową kolekcją mebli, porcelany i szkła z epoki Art Déco i Art Nouveau. Mieści się w eleganckiej willi w dzielnicy Rato. W ramach wizyty oferowana jest degustacja portugalskiego wina.
Godziny otwarcia: zwiedzanie możliwe tylko po wcześniejszej rezerwacji, w małych grupach.

7. Muzeum Historii Naturalnej

Położone w dawnym klasztorze Escola Politécnica, muzeum gromadzi zbiory paleontologiczne, zoologiczne, mineralogiczne i etnograficzne. Wśród eksponatów: szkielety dinozaurów, minerały, eksponaty kolonialne i przyrodnicze. Część ekspozycji jest interaktywna.
Godziny otwarcia: wt–niedz 10:00–17:00.

8. Muzeum Transportu – tramwaje i zajezdnia

Muzeum pokazuje historię miejskiego transportu w Lizbonie. W halach dawnej zajezdni można oglądać zabytkowe tramwaje, autobusy i wozy konne. Dostępne są przejazdy historycznymi tramwajami po terenie zajezdni.
Godziny otwarcia: pon–sob 10:00–13:00 i 14:00–18:00. W niedziele zamknięte.

Nietypowe miejsca w Lizbonie

• Tapada das Necessidades – zaniedbany, klimatyczny park z kaktusowym ogrodem i ruinami oranżerii. Ciche miejsce na spacer z dala od tłumów.

• Jardim do Torel – mały ogród na wzgórzu z panoramicznym widokiem na centrum miasta. Popularny wśród lokalnych mieszkańców, idealny na krótki odpoczynek.

• Estufa Fria – szklarnia w parku Eduardo VII, z bujną roślinnością tropikalną i egzotycznymi paprociami. Miejsce na relaks wśród zieleni w samym sercu miasta.

• Pilar 7 Bridge Experience – interaktywna wystawa przy filarze mostu 25 Kwietnia z widokiem na rzekę z platformy zawieszonej nad wodą. Pokazuje kulisy budowy mostu i oferuje przejście przez szklaną podłogę.

• Casa do Alentejo – dawna rezydencja przekształcona w dom kultury z zachwycającym mauretańskim patio. Działa tu także tradycyjna restauracja serwująca kuchnię regionu Alentejo.

• Casa da Cerca i winda Boca do Vento – centrum sztuki współczesnej w Almady połączone z punktem widokowym nad Tagiem. Na miejsce można dojechać windą wbudowaną w klif.

Co robić w Lizbonie? Kuchnia i zakupy

• Kolacja u lokalnych mieszkańców (EatWith) – platforma oferująca wspólne posiłki z gospodarzami w ich domach. To okazja do poznania lokalnej kuchni i rozmów przy stole.

• Warsztaty pastel de nata (Homecooking Lisbon) – zajęcia kulinarne, podczas których można nauczyć się przygotowywać słynne portugalskie babeczki z kremem.

• Targi: Feira da Ladra i Mercado de Campo de Ourique – Feira da Ladra to pchli targ z używanymi przedmiotami i starociami (wtorki i soboty). Campo de Ourique to nowoczesna hala targowa z lokalnym jedzeniem i winami.

• Zakupy w Embaixada i „Lojas com História” – Embaixada to centrum butików w zabytkowym pałacu. „Lojas com História” to inicjatywa promująca sklepy z tradycją i rękodziełem, często działające od XIX wieku.

Mapa najważniejszych atrakcji turystycznych Lizbony

Legenda:
🟢 kolor zielony – 10 najważniejszych atrakcji
🔵 kolor niebieski – pozostałe atrakcje
🟡 kolor żółty – ukryte perełki

Jeśli szukasz więcej informacji o Lizbonie, zajrzyj do sekcji „Portugalia”, gdzie znajdziesz m.in. artykuły o najlepszych restauracjach i życiu nocnym w mieście.

FAQ – Co warto wiedzieć o Lizbonie

1. Czy Lizbona jest bezpieczna?

Tak, Lizbona jest generalnie bezpiecznym miastem. W centrum oraz dzielnicach turystycznych przestępczość jest niska. Najczęstsze zagrożenie to kieszonkowcy – szczególnie w tramwajach (linie 15 i 28), na stacjach metra i w popularnych punktach widokowych. Wieczorami warto unikać słabo oświetlonych bocznych ulic w rejonach klubowych.

2. Czy do Lizbony potrzebny jest paszport?

Obywatele Unii Europejskiej mogą wjechać do Portugalii na podstawie ważnego dowodu osobistego – paszport nie jest wymagany. Osoby spoza UE muszą posiadać paszport ważny co najmniej 3 miesiące po planowanym wyjeździe z Portugalii. Portugalczycy należą do strefy Schengen, więc nie ma kontroli granicznej między krajami tej strefy.

3. Kiedy jechać do Lizbony?

Najlepsze miesiące na wizytę to marzec–maj oraz wrzesień–październik. Pogoda jest wtedy słoneczna, ale nie upalna, a tłumy mniejsze niż w szczycie sezonu. Latem (czerwiec–sierpień) miasto bywa zatłoczone, a temperatury mogą przekraczać 35°C. Zimą jest łagodnie, ale częściej pada.

4. Czego unikać w Lizbonie?

• Nadmiernego polegania na taksówkach z ulicy – korzystniej jest zamawiać przez aplikację (np. Bolt, Uber).

• Kieszonkowców w środkach transportu i na popularnych trasach turystycznych.

• Niewygodnego obuwia – brukowane ulice i strome wzgórza wymagają stabilnych butów.

• Mówienia po hiszpańsku do Portugalczyków – warto znać choćby kilka słów po portugalsku.

• Picia alkoholu na ulicy poza wyznaczonymi strefami – może to skutkować mandatem.

Plan zwiedzania Lizbony na 4 dni

Dzień 1 – Dzielnica Alfama

• Zamek św. Jerzego (najlepiej rano)
  
• Spacer po dzielnicy Alfama
  
• Katedra Sé
  
• Praça do Comércio
  
• Przejście przez Łuk Triumfalny
  
• Winda Santa Justa
  
• Opcjonalnie: Casa do Alentejo lub Jardim do Torel

Komentarz:
Dzień pierwszy skupia się na najstarszej części miasta – Alfamie. Program jest dobrze rozplanowany i realny. Opcjonalne punkty można dodać w zależności od energii.

Dzień 2 – Belém

• Wieża Belém
  
• Klasztor Hieronimitów
  
• Pomnik Odkrywców
  
• Narodowe Muzeum Powozów (opcjonalnie)
  
• Pilar 7 – Bridge Experience
  
• Park Necessidades

Komentarz:
Dużo punktów w jednym dniu – realne do wykonania, jeśli ograniczysz czas w muzeach. Warto zacząć wcześnie rano. Pilar 7 to ciekawa, mniej znana atrakcja.

Dzień 3 – Nowoczesna Lizbona / relaks

• Przejażdżka tramwajem (np. linia 28)
  
• Oceanarium
  
• Estufa Fria (szklarnie w parku Eduardo VII)

Komentarz:
Dzień o lżejszym charakterze. Oceanarium i Estufa Fria są w innych częściach miasta – warto skorzystać z metra. Dobrze zbalansowany dzień.

Dzień 4* – Rezerwa / spacery / muzea

• Luźny spacer po Belém (można odwiedzić pominięte atrakcje z dnia 2)
  
• Wybrane muzea (np. MAAT, Muzeum Azulejos lub Calouste Gulbenkian)

Komentarz:
Dzień rezerwowy – dobra okazja do odwiedzenia miejsc, których nie udało się zobaczyć wcześniej, lub po prostu do odpoczynku i kulinarnego zwiedzania.

• Niewygodnego obuwia – brukowane ulice i strome wzgórza wymagają stabilnych butów.

• Mówienia po hiszpańsku do Portugalczyków – warto znać choćby kilka słów po portugalsku.

• Picia alkoholu na ulicy poza wyznaczonymi strefami – może to skutkować mandatem.